Zij van hem

Mijn leven met een man in een vlekkenpak

MIJN IDEALE MAN

1 reactie

Na een paar relaties (met de nodige leermomenten) en een aantal jaar alleen werd mijn ‘eisen-lijstje’ steeds langer. Dit wil ik wel, maar vooral ook: dit wil ik niet. De relaties van mijzelf en anderen in mijn omgeving vormden een stevige basis voor dit lijstje. En tja, wie is die ideale man dan?
Ooit is op een gek moment daar uit gekomen dat ‘hij’ Scandinavische looks heeft, een Vlaams accent (want dat is zo sexy) en tja, hij moet ook een militair zijn (Don’t you love a man in uniform?). Zoals je al raadt: een bijna onmogelijke combinatie, dus ja, op sommige onderdelen was ik best bereid wat in te leveren.

Waar de fascinatie met het leger en militairen vandaan komt kan ik niet zeggen, maar dit heb ik al van jongs af aan. En geef toe, dat uniform staat toch bijna iedereen goed? Dus toen één van mijn beste vriendinnen mij vroeg of ik nog interesse had in een vrijgezelle militair had ik daar wel oren naar.
Hoe het allemaal gelopen is zal zeker een mooi verhaal zijn, mochten we ooit trouwen. De koppel-genen van mijn vriendin zijn in ieder geval erg succesvol, en het zal altijd ‘haar schuld’ blijven. Maar dat zeggen het vriendje en ik met dezelfde liefde die we voor elkaar voelen.

En dan is daar dan dus mijn ideale man. Geen Scandinavische looks en geen Vlaams accent. Enkel het beroep krijgt een vinkje van dat korte lijstje. Maar mijn ideale man is zoveel meer dan deze drie oppervlakkige dingen. Qua karakter, qua fundamentele en wezenlijke dingen hoe ik graag naar het leven kijk en dingen oppak, maar ook gewoon heel praktisch gezien is hij mijn ideale man. Met zoveel moois (innerlijk en uiterlijk) om van te genieten, en zeker ook zijn eigen valkuilen en ruwe randjes om zoveel van te houden.

Mijn ideale man is onder andere lief, zorgzaam, respecteert mij en mijn keuzes, sociaal en kan en wil me nieuwe dingen leren. Hij verrast me af en toe en maakt me aan het lachen. Ik zal niet alles opnoemen, want dan wordt ie wel heel erg gevleid, maar een aantal extra’s kan ik natuurlijk niet onthouden. Hij is open en eerlijk, en wanneer we samen douchen spoelt hij als bonus voorzichtig de shampoo uit mijn haar, hij zegt me in aangeschoten buien dat ik toch echt van hem ben, wil me niet delen (en ik mag ook zeker geen afvalbuddy!), maakt me week in mijn knieën met een enkele kus en is er al-tijd voor me.

Maar mijn ideale man is ook een militair en daar horen uitzendingen bij. Uitzendingen naar gebieden over heel de wereld, met dit keer als bestemming: de zandbak. Daar mag hij zijn werk gaan doen, maar daar is voor een aantal maanden ook zijn sociale leven, daar zijn zijn sportfaciliteiten en heeft hij zijn gedeelde kamer. Een leven waarin ik alleen in zijn gedachten, op papier, aan de telefoon en op zijn computers besta, maar niet even aanwezig kan zijn om hem een vluchtige kus te geven, in bed tegen hem aan te kruipen om op te warmen of samen een filmpje te kijken.
We gaan weer back to basic. Handgeschreven brieven, mailtjes, telefoontjes en af en toe misschien eens skypen. Onze verhalen niet meer gedurende de dag met elkaar delen, of zelfs niet eens elke dag, maar toevertrouwen aan papier of pc en de highlights bewaren tot wanneer hij belt.

Alles zal nieuw zijn, maar ook langzaamaan vertrouwd raken. We zullen beiden gewend raken aan ons nieuwe ritme, maar ik zal hem ook gaan missen en aftellen tot de dag dat ik hem weer kan zien en kan voelen en met elke vezel in mijn lijf van zijn aanwezigheid kan genieten. En zonder twijfel zal ook dat weer zo gewend zijn, net zoals hij zo eigen is en onze relatie zo vertrouwd vanaf het eerste moment dat we elkaar spraken.

We werken en leven hier samen naartoe, ieder vanuit een ander perspectief. Hij gaat straks weg en dan begint het voor hem pas. Voor mij gaat hij straks weg en begint het aftellen tot hij weer terug is. We beseffen beiden dat het zo werkt, waardoor ik blij voor hem kan zijn dat het bijna zover is, en hij begrijpt dat het voor mij soms moeilijk is dat zijn uitzending bijna begint.

Sommigen zien het als een relatietest, maar voor mij voelt dit niet zo. Er wordt niets getest, enkel bevestigd wat al aanwezig is. De liefde voor elkaar en het vertrouwen in elkaar, onze relatie en de toekomst. En wat kijk ik stiekem ook uit naar die spaarzame en waardevolle momenten dat we ons leven met elkaar kunnen delen, beiden in een ander gedeelte van de wereld. Weer even ons eigen plekje op aarde hebben, al is het op een afstand, al is het niet fysiek.

Maar ondanks dat ik nu elke dag in gedachten en soms fysiek al bezig ben met zijn vertrek geniet ik vooral van de momenten die we nu nog hebben. Nog twee weekenden samen, nog een paar weken elkaar via WhatsApp welterusten wensen voor het slapen gaan en goedemorgen bij het opstaan, nog een paar nachtjes tegen hem aan kruipen als we in bed stappen en nog een paar ochtenden zijn slaperige hoofd op het kussen naast mij zien liggen. Nog zoveel momenten delen met de mensen om ons heen, maar gelukkig ook nog een aantal momenten even samen. Even niemand anders dan hij en ik. Nog even diep zijn geur inademen, zijn warmte door onze kleding voelen als ik hem een knuffel geef en nog heerlijk samen lachen en giechelen om de kleinste dingen. Want zoals A.A. Milne Winnie the Pooh ooit liet zeggen:


[Bron Afbeelding]

Advertenties

One thought on “MIJN IDEALE MAN

  1. Pingback: Be happy | ZIJ VAN HEM

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s