Zij van hem

Mijn leven met een man in een vlekkenpak

ULTIEM GENIETEN

1 reactie

Afgelopen weekend hadden we het hele weekend eens echt voor onszelf. Op het huis van mijn zus passen en de beestjes daar in huis ook wat aandacht geven. Maar voor mij is het nu vooral genieten van het samen zijn. Dat betekent niet dat wij samen de hele dag en nacht aan elkaar geplakt zijn, of dat we enkel op de bank of in bed te vinden zijn, maar dat we gewoon de dingen doen zoals het komt. Gewoon een normaal weekend, alleen dan echt wij met z’n tweeën. We hadden maar één enkel ding gepland en dat was ook echt puur voor ons. Heerlijk! En zoals altijd lijkt het alsof het allemaal zo in elkaar past.

Dit weekend heb ik wel tientallen keren in stilte gezwijmeld en verzucht hoe perfect het vriendje is. Ik hoef maar iets te denken, dan kijk ik en dan heeft hij het al gedaan of er aan gedacht. Bij aankomst vrijdag bleken de lampen beneden het niet te doen. Gelukkig is het vriendje handig en heeft bijna overal wel verstand van, waardoor hij weer mijn redder in nood was. Vervolgens zegt hij wat over de min die contact maakt met de aarding, maar dat is als Hocuspocus en Adacadabra voor mij: ik hoor wel wat ie zegt maar daar houdt het toch echt bij op. Maar zoals hij dat dan weer fixt maakt me zo enorm trots.

Afgelopen zondag hadden we samen een fotoshoot. Een vriendin van mij wilde de foto’s wel maken. Voor ons hopelijk als resultaat een paar mooie foto’s van ons samen, en voor haar de mogelijkheid om eens te oefenen met het fotograferen van volwassenen.
Ik ben niet zo fotogeniek en ik vind poseren voor een foto al helemaal niks. Maar tijdens de shoot had ik dat gevoel helemaal niet. Dat je de fotografe dan al kent scheelt zeker, maar vooral dat we het samen deden voelde zo vertrouwd en zo goed. En dan is hij ook nog eens voor alles in, trekt graag zijn DT aan (omdat ik dat vroeg), doet mijn haar goed, haalt de zandvegen van mijn gezicht en kan er voor zorgen dat ik zelfs soms het gevoel heb dat we alleen met z’n tweeën waren.

Wanneer we ’s ochtends in bed liggen en ik nog even extra tegen ‘m aan kruip omdat ik zoals gewoonlijk eerder wakker ben dan hij, besef ik me hoezeer mijn leven is veranderd de laatste tijd. Nog niet zo lang geleden was ik vrijgezel en deed alles alleen. Ik trok mijn eigen pad en zou wel zien hoe alles zou lopen. Nu voel ik me een totaal anders mens, meer compleet en ook echt gesteund. Ik sta er niet meer alleen voor, we plannen zelfs een toekomst samen en ik heb meer een doel om naartoe te werken. En ondanks dat het allemaal nog vrij pril is voelt het alsof we al jaren niet anders kennen en niet anders doen. Voorheen vond ik het vreselijk als iemand bij me in bed lag. Dan kon ik bijna niet slapen, bang om de ander wakker te maken. Nu mis ik hem in mijn bed en ben blij als ik weer tegen hem aan kan kruipen (en andersom).

Ik adem elk moment met diepe teugen in, alsof ik het allemaal vast probeer te houden. De geur, die ene blik, dat gevoel, de omgeving en hoe ik me voel. Alsof ik van elk moment een potje zou willen maken met alle elementen om af en toe nog eens aan te ruiken, van te proeven en van te genieten. Hoe ik achter zijn pet mijn ogen sluit en hem kus, waarbij ik even vergeet dat we hier staan te poseren voor een foto. Hoe we ’s avonds terug naar huis rijden, mijn arm op zijn been, mijn hoofd op zijn schouder, terwijl op de radio ‘ons’ liedje voorbij komt. Of als hij me ’s ochtends een lome glimlach schenkt en me weer dicht tegen zich aantrekt. Dit is ultiem genieten.


[Bron Afbeelding]

Advertenties

One thought on “ULTIEM GENIETEN

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s