Zij van hem

Mijn leven met een man in een vlekkenpak

GIRL POWER

Een reactie plaatsen

Op zoek naar een passend plaatje voor deze blogpost bracht Google me vele suggesties. Als eerste zoekterm gebruikte ik ‘Girl Power’. Leuk, maar niks wat ik passend vond. ‘Independent Woman’ was een betere optie. Na wat scrollen en de gemaakte keuze (heerlijk retro) nam ik toch de gok om als back up nog één keer te zoeken op een andere term. Oké, bij het intypen weigerden mijn vingers al bijna dienst, maar ik ging onverstoord door. Nadat ik op Enter had gedrukt wist ik meteen weer waarom ik eigenlijk al wist waarom dit geen goed idee was. Mijn tip: zoek niet op ‘Strong Woman’. Ieuw!

Oké, back to business, want het ging om de onafhankelijke vrouw. Een vrouw zoals ik me voel, en zeker vandaag. Ik kan me herinneren dat ik als kind bij mijn vader thuis een werkbank had en een hele stapel hout, een hamer en spijkers. Uren kon ik me vermaken door van alles in elkaar te timmeren. Juist dit soort als ‘mannen-dingen’ getypeerde activiteiten heb ik altijd leuk gevonden. Ze zeggen dat naar de IKEA gaan een echte relatietest is, nou ik heb nog nooit problemen gehad met IKEA en meubels in elkaar zetten. Al jaren doe ik dat, en vooral met mijn vader ben ik een goed team. Een klusje zoals die waar ik in mijn vorige post over vertelde vind ik dus zelfs nog wel leuk om te doen. Toen ik nog zelf een auto had verving ik inderdaad zelf lampjes, ruitenwissers en zolang het niet al te ingewikkeld is vind ik het zelfs een uitdaging om het zelf te doen. Als het te ingewikkeld wordt, op autogebied, dan is de lol er voor mij wel al snel af, gewoon omdat het me niet zo interesseert. Tijdens onze vakantie heb ik zelfs aan het vriendje gevraagd of hij me wilde leren hoe ik een band moet verwisselen (en dat wil ik dan ook echt meteen zelf doen). Ik zal het vast zelden en misschien wel nooit nodig hebben om het te weten, maar vind het toch fijn om te weten. Je weet maar nooit…

Mede door dit soort dingen noemt mijn vriendje mij stoer. Ik weet niet of het stoer is (oké, heel soms vind ik van wel, maar over het algemeen van niet), maar mijn lieve vriendje is ook totaal iets anders gewend. Ik vind het wel leuk om te klooien met gadgets en elektronica. Handleidingen lees ik zelden, totdat ik denk dat ik het nodig heb (met uitzondering van IKEA-meubilair. Dat moet je gewoon stap voor stap volgen. Scheelt een hoop gedoe). Nog steeds vind ik het, net als dat kleine meisje van vroeger, leuk om dingen in elkaar te zetten en als er echt specifiek dingen zijn die normaal gesproken een man zou doen dan vind ik het vaak wel leuk om dat ook eens te proberen. Een poos terug hebben wij samen een ren gemaakt voor de konijnen en we gaan, wanneer hij terug is, ook beginnen aan een nieuw hok. Daarnaast is het vriendje ook een goede partner om mee te klussen. Als ik iets niet weet dan kan hij het heel goed uitleggen, hij kan goed beargumenteren waarom iets zus en zo moet (en dat komt van pas, want ik kan best eigenwijs zijn), hij blijft (tot nu toe, ha ha) altijd rustig en we hebben het best gezellig zo samen.

Na het heerlijke geklooi aan de auto een paar dagen terug stond er vandaag iets anders op het programma: de nijntjes. In eerste instantie niet zoveel te klussen hoor, want het was tijd voor de grote beurt (van het hok dan). De zooi er uit en opschonen, maar ook alles van boven naar beneden en de bovenverdieping lekker vullen met stro, want het wordt nu toch wel koud hier en met name ’s nachts. Eén van de nijntjes, ons kneuzenkindje, heeft alweer een poosje een snotneus dus ik hoop dat hij met wat extra stro het wat warmer krijgt en niet meer zo verkouden is straks. En dan het klusgedeelte: opnieuw plastic voor het gaas maken op de beneden verdieping (voorlopig laat ik boven nog even open). Voordat ik begin maar eens wat zooi opruimen en de juiste spullen halen. Daar sta ik dan met een schaar, meters plastic zeil, een elektrische boor en wat kruiskopschroeven. Eerst maar eens zo ongeveer de grootte bepalen van de hoeveelheid zeil die ik nodig zal hebben, te beginnen met de lange kant. Ik hou het plastic gedeeltelijk tegen de lange kant van het hok aan. De konijnen kijken me met grote ogen en veel verbazing aan wat ik nu weer ga uitspoken. Ik knip een stukje in het zeil. Vanaf daar naar beneden. Dan de breedte bepalen. Ook hier een knipje en dan maar doorknippen tot zo ongeveer ter hoogte van het eerste knipje. Vanaf daar ook naar beneden en dan heb ik een groot stuk zeil in mijn handen. Gewapend met de boormachine begin ik aan dit klusje en het voelt goed dat het lukt. Ach, zo moeilijk is het niet, maar ik doe het maar mooi wel weer. Na een poosje heb ik zowel aan de achterkant als de zijkanten zeil gespannen en mijn gedachten gaan, zoals ontelbaar veel keer elke dag, weer naar het vriendje. In gedachten gniffel ik om het idee dat dit stiekem een test is van ‘m. Zien of ik zijn konijnen naar tevredenheid in leven kan houden, zodat hij daarna kan zeggen: “Ja schat, ik wil graag kinderen met je. Ik durf het nu helemaal aan dat je ze ook in leven houdt als ik weg ben.”

Net na het avondeten word ik gebeld door de collega die me zou helpen met de auto. Hij moet nog van de basis naar huis en komt dan bijna langs mijn huis, dus hij wilde wel meteen even langskomen. Na wat kletsen en drinken lopen we naar de auto en nu begint dan het technische gedeelte. Hij controleert wat dingetjes en prutst wat. Na een poosje (en een aantal mislukte pogingen later) doet de koplamp het opeens! Jippie! “Wat was het nou?”, vraag ik hem. “Nou,”, zegt ie, “Ik denk dat de min en plus verkeerd om zaten.” Ik begin zachtjes te lachen en mijn ego wordt gelukkig wel iets uitgedeukt als hij bevestigt dat er aan elke kant twee uitsteeksels zitten waar het clipje achter kan haken, dus dat het niet zo gek is dat het verkeerd zat. “Dit vertellen we ‘m niet hè.”, grap ik nog tegen de collega, ook al weet ik dat ik het mijn vriendje toch zelf wel zal vertellen. “Toch ook wel weer knap dat ik het zo’n drie keer elke keer weer onbewust verkeerd heb gedaan.”, voeg ik er zelf nog maar aan toe. Ik heb weer wat te vertellen…


[Bron Afbeelding]

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s