Zij van hem

Mijn leven met een man in een vlekkenpak

OP…

Een reactie plaatsen

Missen is iets geks, iets ongrijpbaars. Missen is als een kameleon, zich voortdurend aanpassend aan de omgeving, om vervolgens op een onbewaakt moment zijn prooi te grijpen. Missen is als een achtergrondmuziekje, altijd aanwezig, maar het ene moment hoor je het duidelijker dan het andere moment.

Ik mis mijn vriendje, soms zo erg dat het bijna lijkt op liefdesverdriet. Soms mis ik hem zo zeer dat ik alleen maar kan huilen, diep onder de dekens wil kruipen, wil gaan slapen en pas wakker wil worden als hij weer thuis is. Maar meestal mis ik hem met heel veel plezier. Dat klinkt wat tegenstrijdig misschien, maar ik probeer de vele gedachten aan hem zo positief mogelijk te laten zijn zodat het gemis toch beter te doen is. Zo mis ik het hoe hij kan genieten van het lawaai van zijn auto, dus doe ik zelf het raampje iets open als ik ergens wegrij, trek net even wat langer door en geniet van het gemis van zijn prethoofd bij dit geluid.

Eén van de meiden waar ik sinds kort contact mee heb schreef eens over de uitzending van haar vriend: “Hoewel hij 24/7 in mijn gedachten is, beginnen details na verloop van tijd te vervagen.”. Niet eerder was ik me hier echt bewust van, maar toen ik dit las dacht ik: verrek, ze heeft gelijk! Het zijn kleine dingen die in zo’n korte tijd zo eigen zijn geworden, maar nu opeens soms lastig voor de geest te halen zijn. Toen ik een paar weken terug met mijn zusje langs zijn moeder was geweest zei ze mij daarna dat hij dezelfde lach als zijn moeder heeft. Dit was mij eigenlijk nooit echt opgevallen, maar ik merkte dat het me moeite kostte om naar boven te halen hoe zijn lach dan precies is. In theorie weet ik het wel, hoe zijn mimiek is en het geluid van zijn lach. Maar al die specifieke eigenschappen zijn opeens zo moeilijk in te beelden, terwijl ze zo bij hem horen. Het is gek om zo te ‘vervreemden’ van datgene en diegene waar je zoveel van houdt. Beelden van herinneringen worden vager en beperken zich soms enkel tot contouren of flarden. Zelfs de mogelijkheid om elkaar te zien via de webcam kan dat niet helpen, ook al is die technologie echt wel van ondersteunende waarde om door de uitzending heen te komen. Want ja, het valt me soms flink tegen. Soms weet ik niet wanneer ik wat in moet plannen. Het is constant schipperen tussen zoveel keuzes. School, werk, hij, thuis. En ik dan?

Van die eerdergenoemde meiden zit er nu één in hetzelfde schuitje. Ik moet zeggen dat me dat veel steun biedt. Zo kun je je onzekerheden en dipjes delen, of de hoogtepunten als we weer kunnen genieten van de kleine momenten die je helemaal doen opbloeien. Onze mannen weten zelfs van elkaar wie ze zijn, ook al zitten ze bij andere defensieonderdelen en zijn niet op dezelfde plek gestationeerd. Wel bijzonder.
Toen zij gisteren vertelde welke plannen zij voor het weekend had, met veel leuke dingen buiten de deur, besefte ik me dat ik dat al in tijden niet heb gedaan. Sinds het vertrek van het vriendje ben ik alleen maar bezig met school en werk en probeer ondertussen genoeg post naar hem te sturen, zijn konijnen te verzorgen, wat contact te houden met zijn familie en anderen op de hoogte te stellen van hoe het met hem gaat. Soms voelt het alsof de muren op me af komen, alsof alles op mijn schouders leunt en ik gewoon even niet meer weet hoe ik rechtop moet staan. Gelukkig staat mijn eerste activiteit buiten dit kleine wereldje van nu gepland voor volgend weekend. Een paar dagen weg met één van mijn liefste vriendinnetjes. Ik kijk er enorm naar uit, maar ergens zie ik er ook wel tegenop. Want wanneer moet ik dan doen wat ik altijd in een week prop en er al nauwelijks in krijg? Loslaten… Pfff… Wie heeft dat bedacht? Mijn vriendje op pad sturen voor zoveel maanden vind ik al heldhaftig genoeg…

Ik ben op… Ik moet nog een brief schrijven… Nog even snel dan maar voor het slapen gaan en voordat morgen de dag weer vroeg begint. Iemand nog wat extra dag over?


[Bron Afbeelding]

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s