Zij van hem

Mijn leven met een man in een vlekkenpak

VRIJE VAL

Een reactie plaatsen

Ik verbaas me over mijn enorme pieken en dalen. Het ene moment zit ik in een enorme hoge golf van geluk, maar een paar minuten later kan die golf gebroken zijn en lopen de tranen over mijn wangen. Ik voel me gespannen en ontspannen lijkt een magisch toverwoord waar ik de spreuk niet voor ken.

Als ik gisteravond even de sauna in ga merk ik aan alles hoe gespannen ik ben. Ik kan niet ontspannen en ben constant bezig met van alles. Wanneer ik in de opgieting zit wordt het me opeens allemaal teveel. Ik krijg het gevoel dat ik geen lucht meer krijg. Ik wil wel volhouden, maar ik weet dat ik nu vooral naar mijn lichaam moet luisteren en vlucht bijna de sauna uit. Het ontbreekt me aan woorden om te beschrijven hoe ik me voel en wat er in mij omgaat. Het voelt alsof de hele woordenstroom op het puntje van mijn tong ligt, maar die laatste dienst weigert en helemaal verlamd is.

Ik heb het gevoel dat ik soms stuurloos in het rond zwabber, hopend dat ik nergens tegenaan bots. Ik mis mijn houvast, mijn steuntje in de rug. Ik heb het gevoel tussen alles in te zitten en als alles op me af komt heb ik het gevoel alsof ik mezelf verlies, maar ergens ook alsof ik hem verlies. Natuurlijk weet ik dat hij van me houdt, en daar twijfel ik geen moment aan, net zo min als dat ik geen seconde twijfel (en hij hopelijk ook niet) dat ik enorm veel van hem hou. Maar alle spanning er omheen frustreert me. Hoe moet je schipperen tussen delen en luisteren naar hoe hij het daar heeft. Ik heb constant een opgejaagd gevoel, want ik wil niks vergeten de keren dat we elkaar spreken, en we hebben maar beperkt de tijd en soms ook zelfs beperkte middelen door de slechte verbindingen. En ook wil ik horen hoe hij het heeft, waardoor we niet veel verder komen dan dat. “Hoe gaat het en wat heb je gedaan?” Hoe kan ik hem zeggen wat ik echt wil zeggen als ik weet dat hij er niks mee kan… Hoe durf je het aan om echt de woorden te zeggen die op je lippen branden als het zo frustrerend is als de één hier is en de ander daar en je er niks aan kan doen… Was ik er net wat aan gewend om dingen samen te doen en uitdagingen samen aan te gaan, nu sta ik er weer alleen voor en moet ik het met mezelf doen.

We leven echt in twee verschillende werelden en dat maakt me ook weleens jaloers. Het lijkt alsof hij er fluitend doorheen fietst en ik zou wel willen ruilen als ik zijn verhalen hoor en lees over knutselprojectjes en ondernemingen met beestjes die in een jongensboek niet zouden misstaan. Dan voel ik me de enige kneus in deze relatie die het soms echt even niet meer leuk vindt allemaal. De enige in deze relatie die de zandbak soms wel kan vervloeken en wou dat ie even kon overvliegen voor een knuffel, een kus, of even een nachtje samen slapen. En soms denk ik weleens: wist je maar hoe het voor mij is. Maar dat zeg je niet allemaal, al moet ik weleens gewoon wat kwijt en schrijf ik hem een e-mail, ook al weet ik dat hij er niks mee kan. Maar ook ik heb het af en toe nodig om van mijn vriendje te horen dat het allemaal wel goed komt. Dat hij heel veel van me houdt.

Ik mis het delen van wezenlijke dingen. Het delen van essentiële elementen, zoals gedachten, beleving en gevoel. En stiekem zou ik hem ook zo graag eens willen horen zeggen dat hij die stoffige bende daar wel kan vervloeken en er naar verlangt om thuis te zijn. Wat zou het fijn zijn om te weten dat hij me mist en op welke momenten dat dan is. Maar ik wil me beschermen tegen teleurstellingen, tegen verdriet, dus misschien is het wel zo veilig om het gewoon over onze dag te hebben en over praktische dingen die geregeld moeten worden. En nog meer wil ik hem er niet mee lastig vallen, dus zo lopen we weer een volgend gesprek af en is er weer een dag voorbij.

Buitenstaanders proberen voor te stellen hoe het is en vaak hoor ik het medelijden in hun stem, want zij zouden niet maanden zonder hun relatie kunnen. Dat maakt me allergisch en extra opstandig, want hoe zij denken dat het is komt niet eens dicht bij hoe ik het ervaar. Bij hen speelt het gevaar wat dit land met zich meebrengt een grote rol, maar dat is iets waar ik mij absoluut geen zorgen over maak en ik heb het geluk dat dat met zijn functie ook niet echt hoeft. Ook komen de momenten die door hen getypeerd worden als moeilijk niet overeen met mijn beleving. Nee, het afscheid was niet het moeilijkste, maar de twee weken ervoor of de grote twijfelmomenten en momenten dat je ‘m zomaar uit het niets opeens zo intens kan missen des te meer. Voor mij is het niet extra lastig om naar een thuisfrontdag te gaan, want een dag dat ik hem op het scherm kan zien en omringd word door ‘lotgenoten’ maakt niet dat de periode die nog voor ons ligt korter of langer lijkt dan het een dag ervoor deed. En nog meer dan dat ik verdrietig ben, ben ik trots op mijn lief en bevestigt dit alles hoe gek ik op hem ben, hoeveel ik van hem hou en hoe zeker ik er van ben dat ik met hem verder wil.

Voor mij is het een grotere stap dan verwacht om het ene moment in een relatie te zitten waarin je zo close bent, echt alles deelt, over elk dingetje open en eerlijk bent en gevoelens gewoon worden besproken, naar diezelfde relatie waar dat dan opeens weg lijkt te vallen. Ik mis het stukje wat ons zo verbindt. En daar tegenover staat hoe trots ik op hem ben, hoe fijn ik het voor hem vind dat hij zich daar goed vermaakt en een mooie nieuwe ervaring rijker is, en juist dat maakt het zo dubbel. Waar stopt het genieten van zijn geluk en het soms even egoïstisch durven zeggen: en ik dan…? Waar vind ik de ruimte om eens oprecht te antwoorden op zijn vraag: “En hoe is het met jou, schat?”

[Bron Afbeelding]

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s