Zij van hem

Mijn leven met een man in een vlekkenpak

SINAASAPPELEILAND

Een reactie plaatsen

Soms heb je van die dagen dat je lijf aanvoelt als een gummybeer waar water ingespoten is, de pijn in je hoofd veroorzaakt lijkt te worden door een stuiterbal die maar niet tot rust komt in je hersenpan, je lief met een knipoog zegt dat als hij thuis is in deze periodes maar sloten op de voorraadkasten gaat maken (Argh! Vreetbuien!), de hormonen door je lijf schieten en dat nu juist een ontplofbare combinatie blijkt te zijn met een vriendje die nu al maanden op duizenden kilometers bij je vandaan is.

Dan zit ik hier op mijn sinaasappeltjeseiland in mijn eigen wereldje. Een gekke gewaarwording om zo in je eigen wereld te leven terwijl de rest buiten je om maar door blijft draaien. De tijd gaat door, maar ik sta stil, mijn wereld is opeens veel kleiner met maar twee hoofdrolspelers op dit toneel. Het is alsof ik dat mooie oranje schilletje rondom me heen heb gebouwd en enkel een paar mensen mijn eilandje mogen bezoeken als ik de haven open gooi. Mijn eilandje, lekker zoetsappig met af en toe in één van die partjes een pitje er tussen.

Mijn emoties schieten als schaatsenrijders over het wateroppervlak en veroorzaken rimpels waardoor het water tegen de dijkjes opbotst. Soms is er een kleine doorbraak, want langzaamaan beginnen de dijken wat brozer te worden en komen er kleine scheurtjes in mijn pantser. Mijn sterke stoere powerbitch heeft zich getransformeerd tot een klein kind, met de zo bekende schaterlachen, huppelen over straat en enthousiaste verhalen, maar ook af en toe een draak, en soms ontroostbaar.

De beleving van mijn wereld, onze wereld, deze uitzending, is opeens zo omgeslagen, opeens zo anders geworden. Het lijkt soms alsof ik even mijzelf niet meer ben. Alsof ik even buiten deze deuren stap om heel hard te schreeuwen en te huilen, om met mijn vuisten tegen de borst van meneer Defensie te slaan en te roepen om mijn lief. Ik ben het zat, ik mis mijn vriendje en ik wil hem gewoon thuis, hier bij me, hebben. De dagen lijken voorbij te kruipen en keer op keer stampvoet dat kleine meisje op mijn schouder als de volgende met de opmerking komt dat hij eigenlijk al heel snel weer terug is. Dat de tijd wel vlot gaat en dat het nog maar heel even is voordat hij weer bij me is. Zij voelen niet het mulle zand onder mijn voeten en tussen mijn tenen, waardoor het voelt als ploegen in plaats van wandelen. Zij voelen niet de grote stortvloed aan tranen in me naar boven borrelen bij enkel al de kleinste dingen. Zij voelen niet het onbeschrijflijke (en constant aanwezige) gevoel van gemis en verlangen wat zich soms van me meester kan maken en er voor zorgt dat ik van tijd tot tijd niets anders wil dan in bed liggen, de dekens over mijn hoofd trekken en pas weer wakker worden als hij thuiskomt. Maar dan denk ik aan de woorden die zijn aalmoezenier mij vandaag zei: “Dat is houden van.”….

En als ik hem dan spreek verschijnen er spontaan regenbogen, trek ik die kauwgomroze bubbel rondom ons eiland en doe ik zijn koosnaampje voor mij eer aan en verblind ik iedereen met de grote grijns op mijn gezicht, mijn gehyper en gestuiter. Dan tintelt het van mijn kruin tot in het puntje van mijn tenen door de liefde die ik voel en als hij op de achtergrond in beeld verschijnt tijdens de liveverbinding op de thuisfrontdag ga ik onbewust naar voren zitten, voel ik het liefdespeil in mijn lichaam naar een nog hoger niveau stijgen en ben ik zo onnoemlijk trots op ‘m terwijl ik denk: “Daar is ie! Dat is ‘m! Ik zie ‘m!” en wil ik echt tegen iedereen zeggen: “Dat is mijn vriendje! Ja, daar! In die hoek!”.

En zo spring ik van partje naar partje, struikel af en toe over een pitje, soms wat groter, soms gelukkig maar klein, zwem een rondje in het warme bad van onze liefde en eet elke dag een stukje van dat partje op, totdat ik heerlijk kan verdrinken in zijn liefde, in zijn armen, en we nog even in onze cocon blijven voordat we samen weer de wereld aangaan.


[Bron Afbeelding]

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s