Zij van hem

Mijn leven met een man in een vlekkenpak

UITSLAPEN

Een reactie plaatsen

In het voorproces van ‘langzaam wakker worden maar nog niet op willen staan’ wordt niet enkel mijn kant van het bed ingenomen. Nee, ik word, als collateral damage, tevens ‘misbruikt’, eehhh gebruikt, als kussen en vervolgens bed (ik zou matras zeggen, maar dat impliceert acties die mijn slaapkop op dit moment niet waar maakt).

Zijn baardgroei schuurt over mijn borst en prikt mijn gevoelige huid, mijn rechtervoet wordt in een onaangename positie gemaneuvreerd waar ik ‘m (met angst op schade aan mijn enkels bij langdurige oprekking) met moeite uit kan trekken (pfiew!) en met zijn armen houdt hij mijn bovenlijf in de houdgreep. Als dank krijg ik snel een kusje op mijn lippen geplant en schenkt hij mij een lome glimlach.
Niet veel later merk ik aan het piepje in zijn neus, zijn zwaardere ademhaling en vooral ook aan de toenemende hoeveelheid lichaamsgewicht (Help, lucht! Au, mijn rug!) dat het ietwat wakkere stadium van bewustzijn plaats heeft gemaakt voor de eerste slaapfase.

Zucht… Het leed wat uitslapen heet… Ik verdenk ze van een vak met deze naam tijdens de basistraining van vlekkenpak-mannen.

Goedemorgen.

Ik moet plassen…
1333903845764_6044264
[Bron Afbeelding]

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s