Zij van hem

Mijn leven met een man in een vlekkenpak

DE ANDERE KANT VAN HET BED

2 reacties

Gewoonten, ook bij het slaapritueel, zal iedereen en elk koppel wel herkennen. Voor mij is het samen slapen een ultiem testmiddel om er achter te komen of ik mij echt helemaal op mijn gemak voel bij de ander, want als je slaapt moet je je helemaal over kunnen geven en ben je op je kwetsbaarst. In deze relatie kan ik dat, waardoor ik ook optimaal van mijn slaap kan genieten omdat ik niet onbewust constant rekening probeer te houden met de ander tíjdens mijn slaap. En zelfs al snurk ik een keertje (wat niet zo heel vaak voorkomt gelukkig) of ben ik weer zo warm als een kacheltje dan is dat ook geen ramp. En juist dát geeft een vertrouwd en vrij gevoel, het ultieme gevoel van jezelf kunnen zijn.

Toen wij elkaar leerden kennen was ik al zo lang gewend om in mijn eentje in een tweepersoonsbed te slapen dat het ook wat wennen is om die ruimte te delen. En aangezien iedereen volgens mij een voorkeurskant heeft in bed was ook dat even aftasten. Ik had echter geen keuze, want hij was al jaren gewend om aan de rechterkant van het bed te slapen, dus moest ik links. Tja… Daar was niet veel tegen in te brengen. Gelukkig slaap ik het liefst in op mijn linkerzij, dus dan kan hij mooi lepeltje-lepeltje tegen mij aan komen liggen en lig ik niet onbewust in zijn gezicht te ademen, aangezien hij het liefst inslaapt op zijn rechterzij. En naast het vaste “Welterusten. Ik hou van je.” en een kus kunnen we allebei gaan slapen, waarna ik in mijn slaap soms opeens wat meer dan mijn eigen bedhelft opeis.

Maar ja, ik zou mijzelf niet zijn als ik toch eens de proef op de som wilde nemen, dus nadat ik me hardop afvroeg waarom hij altijd daar lag en ik hier, waarbij we 9 van de 10 keer met onze billen tegen elkaar slapen in plaats van lepeltje-lepeltje en dat zo ongezellig is, werd er onder protest (“Ik kan niet aan die kant slapen!”) toch gewisseld, met de geruststelling van mijn kant dat als hij echt niet kon slapen hij me maar wakker moest maken en we weer terug zouden wisselen. Dus zo gingen we slapen, maar die nacht werd mij opeens (pijnlijk) duidelijk waarom we altijd zo slapen. Ik kan gewoon niet aan die kant slapen! Het is raar om aan die kant uit bed te stappen en als je dat dan doet in het stikkedonker sta ik opeens met mijn voeten op de spijkerbroek die hij naast het bed heeft gelegd en schrik ik me rot als ik op mijn weg naar het toilet ineens mijn sportshirt in mijn gezicht voel, omdat ik niet gewend ben dat ik die in het donker tegenkom (ook al heb ik ‘m er zelf opgehangen). Maar naast dat alles kan ik gewoon mijn draai niet vinden aan die kant, ben tig keer wakker en heb moeite met inslapen omdat ik niet lekker lig. En als ik naast mij kijk dan ligt die van te voren protesterende meneer prinsheerlijk te slapen… Zucht… Morgen slaap ik gewoon weer aan mijn eigen kant!

sleeping-positions-1
[Bron Afbeelding]

Advertenties

2 thoughts on “DE ANDERE KANT VAN HET BED

  1. Hahaha herkénbaar! Dan ga je liggen draaien en woelen!

    Ik moest wel lachen om die posities van slapen. Die ‘leg-hug’, LOL! Ik moet altijd aarden bij mijn vriend, dat wil zeggen: ik moet altijd íets van hem aanraken.. meestal inderdaad op die manier.. haha 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s