Zij van hem

Mijn leven met een man in een vlekkenpak

P-DAY

1 reactie

Prinsjesdag. Op mijn Facebook-timeline verschijnt de kreet ‘P-day’, een term die de lading dekt wat mij betreft. In de vroegte op die derde dinsdag van september 2013 voel ik de (soms onuitgesproken) onrust over de aan te kondigen bezuinigingen op onze krijgsmacht bij een ieder in mijn omgeving die op een manier bij Defensie betrokken is. Twitter gonst al weken met (soms nog vage) uitgelekte maatregelen en besluiten en ook in de media ontkom je er niet aan. Langzaamaan wordt het beeld van de toekomst van de krijgsmacht, zoals men dat in Den Haag voor ogen heeft, duidelijker en nu is het wachten op de opgestelde nota.

De koning leest voor het eerst zijn troonrede voor terwijl ik met mijn collega’s in de kantine de lunch wegkauw. Op mijn iPhone, ondanks het trage en slechte bereik, een melding: BREAKING NEWS van RTL. Tot mijn verbazing niet zo ‘breaking’ als ik verwachtte. Niks over bezuinigingen of wat dan ook gerelateerd. Nee, onze koning bedankt zijn moeder. Prima, in historisch perspectief vast heel bijzonder, maar niet datgene wat mij nu bezig houdt. Ik denk aan de toekomst, onze toekomst en die van vele anderen, en de maatregelen die daar van invloed op zullen zijn. Goh, wat voel ik me opeens volwassen.

Uiteindelijk is daar dan toch de nota. De klap komt hard aan, lees ik af van berichten op social media, en ik kan op mijn iPhone de reacties op Twitter bijna niet bijhouden. #Defensie is booming. Het lijkt alsof iedereen zijn zegje wil doen en zijn ei wil leggen. Ik peil de tendens en denk aan mijn man in vlekkenpak. Hoe zal hij reageren op dit verhaal? Hoe zal prinsjesdag 2013 bij hem en zijn collega’s uitwerken? Ik durf er op voorhand niks over te zeggen, hoe goed ik hem ook ken, en in mijn achterhoofd weet ik dat er ook nog niet zoveel over te zeggen is. De specifieke uitwerkingen van deze nota moeten nog komen in november dit jaar, dus welke duidelijkheid kan hem en zijn collega’s op dit moment gegeven worden? Ik denk onbevredigend weinig voor ‘onze jongens en meiden’.

Wanneer de videoboodschap van de Commandant Landstrijdkrachten, luitenant-generaal De Kruif, onder mijn aandacht komt ben ik onder de indruk van zijn verhaal. Ook hij heeft, net als elke commandant op een krijgsmachtonderdeel, een pijnlijke boodschap te brengen aan zijn manschappen. Zijn boodschap is krachtig en duidelijk. Hij toont leiderschap en schuwt niet verantwoordelijkheid te nemen. Hij lijkt zeer betrokken en zelfs geëmotioneerd en dat maakt indruk, en aan de reacties onder de video blijkt dat dit niet alleen bij mij het geval was.

Op Twitter regent het reacties. de toon soms verschillend, de boodschap veelal hetzelfde. Of je bent voor, of je bent tegen bezuinigingen op Defensie, maar vooral de laatste groep laat van zich horen. Vakbonden sluiten aan en ik zie bovengemiddeld veel conversaties ontstaan. Ik meng mij ook in een gesprek. Ik kan de kriebels om op te moeten komen voor datgene wat mijn lief raakt niet onderdrukken. De bal wordt teruggekaatst. Ik wil mijn antwoord zorgvuldig formuleren, dus neem mijn tijd en plaats mijn reactie weloverwogen. Dan word ik van respons gediend met een prachtige voorzet. Ik kop ‘m in: “(Investeren in) #krijgsmacht is nuttig en zinvol voor onze #veiligheid, #vrijheid en #welvaart. #Defensie”. Precies zoals de strekking van mijn blog vorige maand. Mijn ‘sparringspartner’ is het met me eens. Het voelt als een persoonlijke overwinning in een omgeving waar ik weinig grip op heb.

Tussen alle reacties lees ik een tweet van een jonge meid uit Almere. Voor haar is er ook een andere kant aan de bezuinigingen en zij verwoordt dit als volgt: “Mijn broer is pissed dat z’n baan wegbezuinigd is. Ik ben blij dat hij niet meer uitgezonden kan worden!!”, waarbij ze haar visie kracht bijzet met feesthoedjes en slingers.
Het maakt me weer even bewust van de keerzijde van een vriend, vriendin, vrouw, man, broer, zus, zoon of dochter bij Defensie en de rol van het thuisfront. Het maakt me opnieuw bewust van de waarde van dit thuisfront en de stabiele basis die zij vormen als ‘thuis’ van de militair, en vooral het effect wat de bezuinigingen ook op hen hebben. Naast opluchting van een enkeling omdat mogelijke uitzendingen nu even wat verder weg lijken zal ook deze bezuinigingsronde zijn weerslag kennen bij het thuisfront. Bij de vriendin/vrouw en het gezin. Alsof er een rookbommetje van onzekerheid ontploft is wat het zicht op duidelijkheid en de toekomst tijdelijk beperkt.

Maar bovenal word ik opnieuw geconfronteerd met de passie en beleving van de militair, en de betrokkenheid en volle inzet waarmee ze hun taak uitvoeren. En juist dit vat voor mij alles samen. Deze mannen en vrouwen willen zich zo graag met de volle 100% inzetten en van betekenis zijn, maar langzaamaan wordt hun bijdrage aan het waarborgen van (de leefkwaliteit van) de Nederlandse samenleving gedwongen minder en wordt hen de handen op de rug gebonden bij conflicten, door gebrek aan materieel en personeel. Het wordt tijd dat juist de Nederlandse samenleving, de Nederlandse burger, de waarde inziet van het werk wat zij doen.

Oorlogsmonument te Rijsoord. Copyright foto: Jan Oosterboer. Bron foto: Plaatsengids.nl

Advertenties

One thought on “P-DAY

  1. Zoals jij het beschrijft komt het opeens binnen. Dat hele Prinsjesdag gebeuren heeft me deze week nog niet zo geraakt. Alle de jurk van Maxima werd uitgebreid beschreven in de Metro woensdag. Je schrijft goed zeg, heel pakkend. P-day is een term die de lading zeker wel dekt ja. Geweldig 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s